Pokrój
Bardzo mały, płożący się krzew. Często występuje jako tzw. krzewinka szpalerowa z gęsto rozgałęzionymi, przylegającymi do ziemi lub skał gałązkami i nielicznymi tylko pędami długimi i cienkimi.

Łodyga
Młode gałązki żółtozielonego koloru, starsze brunatne. Pąki spiczaste, włochate, przylegające do gałązek, zwykle brunatne.

Liście
Na bardzo krótkich ogonkach, o odwrotnie jajowatym kształcie i długości 1-2 cm. Długość liścia ok. 2 razy większa od szerokości. Na końcu przeważnie są zaostrzone, nigdy nie wycięte, co jest jedną z cech umożliwiających odróżnienie od podobnych płożących się gatunków wierzb. Za młodu są jedwabiście owłosione, później łysieją. Spodem połyskujące liście są całobrzegie, na brzegach blaszki liściowej występują tylko drobne gruczołki. Kolor żywozielony, na pędach wyrastają skrętolegle, gęsto.

Kwiaty
Roślina dwupienna. Kwiaty zebrane w kotki o ciemnopurpurowych łuskach, na szczycie ciemniejszych. Kotki mają długość ok. 2 cm i są owłosione. Wyrastają równocześnie z liśćmi. Kwiaty męskie mają po jednym miodniku, pręciki wolne. W kwiatach żeńskich słupki są początkowo owłosione, później łysieją. Zalążnie słupków są 2-5 razy dłuższe od szyjki. Słupki purpurowego koloru, miodniki znacznie dłuższe od szypułeczki słupka. Kwitnie w czerwcu.

Biotop
Roślina wysokogórska, występuje w kosówce i piętrze alpejskim, głównie na podłożu wapiennym (roślina wapieniolubna). Rośnie na skałkach, murawach, wyleżyskach.

Zmienność

Czasami można spotkać różniące się od typowej formy, trudne do oznaczenia mieszańce z wierzbą zielną, wierzbą żyłkowaną, wierzbą wykrojoną , wierzbą śląską, wierzbą oszczepowatą|, wierzbą dwubarwną, wierzbą szarą, wierzbą uszatą, wierzbą iwą, wierzbą czerniejącą.

Ochrona

Nie znajduje się na liście gatunków chronionych wierzb, zapewne z tego powodu, że występuje wyłącznie na terenie parku narodowego, gdzie i tak podlega ochronie.

Źródło: Wikipedia na licencji GNU (autorzy)