|
Wiąz pospolity, wiąz polny Ulmus carpinifolia
Wiąz pospolity, wiąz polny (Ulmus carpinifolia syn. Ulmus minor Mill., Ulmus
campestris L., Ulmus glabra Mill., Ulmus foliacea Gilib.) to gatunek rośliny
z rodziny wiązowatych (Ulmaceae Mirb.). Występuje w południowej i środkowej
Europie.
Pokrój
Drzewo zrzucające liście na zimę, o wysokości do około 30 metrów. Korona
wielopostaciowa – u formy typowej zwykle wysoko sklepiona, ale przy tym
wąska. Konary stosunkowo krótkie, mocne, odstające prawie poziomo. Gałęzie
na nich raczej niejednolite; boczne niekiedy przygięte i wiszące.
Kora
Kora brunatno szara, z długimi dość głębokimi bruzdami i wygrabionymi
listwami. Pędy cienkie, gładkie, lekko błyszczące, brunatno czerwone lub
ciemnoczerwone.
Liście
Pączki owalne, spiczaste i tylko na szczycie nieco owłosione, poza tym
błyszczące, czerwonobrunatne. Liście o długości 6-10 cm i szerokości 5-8 cm,
przybierają rozmaite, zmienne kształty, choć przeważnie są odwrotnie
jajowate lub podłużne, z wydłużonym wąskim wierzchołkiem i uderzająco
skośną, asymetryczną nasadą liścia. Brzeg liścia jest niewyraźnie podwójnie
piłkowany albo karbowany, z małymi, skierowanymi ku szczytowi ząbkami. Górna
powierzchnia liścia zwykle błyszcząca i ciemnozielona, a dolna – jaśniejsza
i z wyraźnymi, pęczkami aksamitnych włosków w kątach większych nerwów, a
poza tym naga.
Kwiaty
Zebrane w gęste pęczki, na króciutkich szypułkach. Pręcików 4-5 z rudymi
pylnikami, znamiona białe. Kwiaty przedsłupne, wiatropylne. Kwitnie III-IV.
Owoce
Odwrotnie jajowate lub podłużne skrzydlaki; orzeszek wyraźnie powyżej
środka.
Biotop. Wymagania
Lasy, brzegi rzek, aluwia. Jest gatunkiem ciepłolubnym. Występuje na całym
niżu, w górach sięga do 500 m n. p. m.
Zastosowanie
Dawniej powszechnie uprawiany jako drzewo parkowe i alejowe. |
|
Wiąz pospolity, wiąz polny Źródło:
|
|
|
