|
Wiąz górski, brzost (Ulmus glabra syn. Ulmus scabra, Ulmus montana) -
gatunek drzewa należący do rodziny wiązowatych. Jest gatunkiem pospolitym w
całej Polsce. Występuje także na Bałkanach, Krymie, Kaukazie i w Azji
Mniejszej. Pokrój
Jest imponującym drzewem o wysokiej koronie, zrzucającym liście na zimę,
wysokość jego dochodzi nawet do 40 m.
Drewno
Ciężkie, twarde, odporne na gnicie, jasnobrunatnej barwy.
Liście
Ułożone skrętolegle, na krótkich ogonkach, u nasady asymetryczne, z wierzchu
szorstkie, zakończone trzema szpicami. Charakterystyczna, asymetryczna
podstawa blaszki.
Kwiaty
Niepozorne. Ciekawostką jest to, że wiąz kwitnie na długo przed rozwojem
liści i już w drugiej połowie marca sprawia wrażenie ulistnionego drzewa.
Owoce
Małe orzeszki, dojrzewające na początku czerwca, otoczone błonkowatymi
skrzydełkami.
Biotop
Najczęściej występuje na wyżynach i górach, nawet do wysokości 1200 m
n.p.m.; ponadto na cienistych stokach i wąwozach, rzadziej na nizinach.
Zastosowanie
- Jako drzewo ozdobne często sadzony w parkach i ogrodach.
- Drewno wiązów jest powszechnie używane w meblarstwie.
Odmiany ozdobne
- U. glabra cv. Camperdownii: Korona parasolowata z wszystkimi
gałęziami silnie przewisającymi, opadającymi do ziemi. Popularnie
nazywana "płaczącym wiązem". W ogrodnictwie szczepi się gałązki (zrazy)
na pniu kilkuletnich siewek gatunku.
- U. glabra cv. Pendula: Konary boczne szeroko rozpostarte, tylko na
końcach przewisające. Rozmnażana wegetatywnie tworzy większe drzewa niż
poprzednia odmiana
|
