|
Lipa drobnolistna (Tilia cordata) - gatunek drzewa, należący do rodziny
lipowatych. Pochodzi z Europy i Azji Zachodniej. W Polsce występuje
pospolicie na terytorium całego kraju. Występuje w stanie naturalnym, ale
jest także bardzo często sadzona przy domach, w parkach i przy drogach, jako
roślina ozdobna i użyteczna. W stanie naturalnym występuje w lasach,
głównie dębowo-grabowych. Często jest nasadzana w parkach, alejach, przy
domach i drogach. W zimie nie wymarza, jest dobrze przystosowana do naszego
klimatu, jednak duże zanieczyszczenia powietrza szkodzą jej.
Liście
Pod spodem nagie, tylko w kątach nerwów mają pęczki rudych włosów. Po górnej
stronie są żywozielone, dolna ich strona jest jaśniejsza. Blaszki, z
regularnie piłkowanym brzegiem, mają okrągłosercowaty kształt i
charakterystycznie zakończony wierzchołek. Są szersze niż dłuższe i lekko
wcięte u nasady. Ustawione są skrętolegle. Liście mają średnicę 30–70 mm
(wyjątkowo do 90 mm) i brzegi lekko zawinięte do góry. Błyszczące, jajowate
pąki czerwonobrunatnego koloru okryte są dwiema łuskami. Jesienią liście
przyjmują żółty kolor.
Surowiec zielarski : kwiaty wraz z podsadkami (Flos Tilia). Zbiera
się je ręcznie przy bezdeszczowej pogodzie i suszy w miejscu przewiewnym i
zacienionym, w temperaturze do 35 stopni Celsjusza. Należy je zbierać z
drzew oddalonych od głównych dróg i nierosnących na intensywnie
opryskiwanych polach. Nie należy zbierać kwiatów lipy srebrzystej, której
liście są srebrzyste na dolnej powierzchni.
Działanie lecznicze: kwiatostan zawiera ponad 20 flawonoidów,
fitosterole, terpeny, garbniki, pektyny, olejek eteryczny, kwasy organiczne,
sole mineralne, witaminę C i PP. Napar z kwiatów lipy stosuje się przede
wszystkim w stanach gorączkowych w niektórych chorobach zakaźnych: w
anginie, grypie, przy zapaleniu gardła i oskrzeli, oraz w tzw.
przeziębieniach, jako środek napotny. Czasami jest stosowana również jako
środek moczopędny, uspokajający i poprawiający apetyt. |
