Liście zwykle 5-klapowe (rzadziej 3 klapowe), długości do 15 cm, klapy głęboko wcięte, z nielicznymi, dużymi, tępymi żabkami. Liście obustronnie omszone, bardziej na dolnej stronie. Ogonki liściowe czerwone.
 

Kora szarobrązowa, gładka. Kwiaty dwupienne, męskie na szypułach, zwisają w pęczkach, żeńskie w wąskich, zwisających gronach. Pojawiają się przed lub wraz z liśćmi.
 

Drzewo dorastające do 20m wysokości, w Polsce niższe. Od dawna znane i rozpowszechnione drzewo w Polsce. Jest obok Acer saccharinum najczęściej sadzonym gatunkiem. W naszych warunkach jest odporny na mróz i suszę, rzadko ulega szkodnikom. Sadzony przy ulicach, w parkach. Wadą jest łatwo rozłamująca się korona drzewa pod wpływem silnych podmuchów wiatru oraz rozsiewanie i zachwaszczanie okolicznych terenów przez osobniki żeńskie. Drzewo rzadko osiąga u nas 100 lat. 

Gatunek jest dość zmienny, znane są liczne odmiany uprawne, np.:

• 'Elegans' - odmiana o liściach z żółto obrzeżonych,

• 'Flamingo' - odmiana o liściach początkowo pomarańczowo obrzeżonych,

• 'Variegatum' - odmiana o liściach biało obrzeżonych,

• 'Angustifolium' - odmiana wąskolistna,

• 'Argenteolimbatum' - o bujnym wzroście, pędy z nalotem,

• 'Auratum' - o żółtych liściach,

• 'Crispum' - odmiana kędzierzawa.