Podobne do igieł jodły, płaskie, tępo zakończone lub zaostrzone, niekłujące, u nasady zwężone, cienkie, przyjemnie pachnące, na dolnej stronie jaśniejsze niż na górnej, z dwoma niebieskawobiałymi paskami, zwykle odstające ze wszystkich stron pędu. Blizny liściowe okrągławe, nieznacznie odstające od pędu.
 

Jednopłciowe. Męskie bardzo liczne, żółte kotki; żeńskie – zielonkawe szyszeczki, na końcach pędów, wyprostowane. Kwitnie w kwietniu - maju.
 

Zwisające, cynamonowobrązowe, w całości odpadające. Łuski okrywowe trójzębne, łuski nasienne szeroko odstające. Nasiona trójkątne, z jednej strony wypukłe, a z przeciwnej płaskie, jaśniejsze, z mocno przyrośniętym, jasnobrązowym skrzydełkiem. Nasiona dojrzewają pod koniec września, wypadają po otwarciu szyszek w październiku – listopadzie.
 

Duże drzewo, osiągające w swej ojczyźnie wiek kilkuset lat, 100m wysokości i 4m średnicy. U nas osiąga wiek 15-20 lat, jako drzewo wolno stojące, natomiast w drzewostanie 30-40 lat. Korona stożkowata z poziomymi odgałęzieniami. Kora w młodości gładka, oliwkowozielona, z licznymi pęcherzykami żywicznymi, później gruba i ciemna, głęboko pękająca. Daglezja występuje głównie z odmianie zielonej i siwej. Drewno z czerwonawą twardzielą i wąskim, jasnym bielem.