Dąb szkarlatny (Quercus coccinea) - gatunek drzewa liściastego należący do
rodziny bukowatych.
Pokrój
Dorasta do około 25 m wysokości. Korona u młodszych drzew stożkowata, z dość
gęsto rozmieszczonymi gałęziami, u starszych - sklepiona, w dolnym odcinku
tylko z kilkoma konarami.
Pień
Smukły i nieco pogięty. Kora początkowo gładka i jasnoszara, dzięki licznym
przetchlinkom pokryta wyraźnym punktowym i liniowym deseniem, później szara,
ale zawsze tylko delikatnie spękana. Pędy żółtawobrunatne z wierzchu. Pączki
podłużnie jajowate, na szczycie zaostrzone, w przedniej części owłosione, z
licznymi łuskami.
Liście
Długości 8-12 cm i prawie tak samo szerokie, eliptyczne, po każdej stronie
podzielone na trzy nierównej długości klapy z licznymi spiczastymi
zakończeniami. Zatoki między klapami sięgają prawie do grubego nerwu
środkowego. Klapy liścia odstają niemal pod kątem prostym. Liście są po obu
stronach błyszczące, z wierzchu ciemnozielone, od spodu jaśniejsze z
pęczkami włosków w kącikach nerwów. Jesienią przebarwiają się na
szkarłatno-czerwono.
Kwiaty
Od maja do czerwca.
Owoce
Żołądź ma 1-2 cm szerokości, prawie do połowy tkwi w miseczce z grubymi
łuskami.
Występowanie
Spotykany we wschodnich częściach Ameryki Północnej.
Zastosowanie
Roślina ozdobna : W Europie już od dawna jest sadzony w parkach jako drzewo
ozdobne. Także do obsadzania placów i ulic. |
