Brzoza kulistokotkowa, Betula globispica (brzoza kulista)

Gatunek należący do rodziny brzozowatych (Betulaceae Gray). Występuje w stanie dzikim jako rzadki endemit na wyspie Honsiu w Japonii, na wysokości ok. 1000 m npm, w rejonie miejscowości Tochigi-Nagano.

Cechy ogólne
Drzewo wysokości do 20 m.

Pień
Drewno twarde, wytrzymałe; kora koloru prawie białego, złuszczająca się; Pędy brodawkowate, żótawe lub szarobrązowe.

Liście
Okrągławojajowate, długie 4-7 cm, szerokie 3-5 cm; krótko zaostrzone, szerokoklinowate lub zaokrąglone u nasady. Ich brzegi piłkowane ostro, lecz nierówno i grubo. Nerwy (8-10 par) na spodzie owłosione.

Kwiaty
W kotkach, późną wiosną (maj), wraz z pojawieniem się liści.

Owoce
Owocostany wzniesione, szerokie, czasem prawie kuliste, 2,5-3,5 cm długości. Łuski z bardzo wąskimi orzęsionymi klapkami; orzeski opatrzone wąziutkimi skrzydełkami. Owocostany dojrzewają i rozpadają się w październiku.

Biotop
Słoneczne stoki w lasach górskich.

Znaczenie
W ojczyźnie źródło drewna opałowego. W Europie uprawiana od 1896 r. jako drzewo ozdobne, wyróżniające się niezwykłymi u brzóz owocostanami. W Polsce od 1928 r. (Kórnik, nasiona z Tokio).

Źródło: Wikipedia na licencji GNU (autorzy)