Krzew bardzo pospolity, szeroko rozpowszechniony; rośnie w miejscach wilgotnych, w lasach, zaroślach, na nieużytkach, wysypiskach, nadrzeczach. W górach sięga po regiel górny. Wymaga gleb próchnicznych. Gatunek cienioznośny, nie znosi suchego powietrza.
 

Naprzeciwległe, złożone zwykle z 5 listków prawie siedzących, eliptycznych, zaostrzonych, cienkich, grubo i ostro piłkowanych, bez połysku; z wierzchu ciemnozielone, od spodu jaśniejsze, liście szczytowe większe niż boczne, ogonek liściowy z wierzchu rynienkowaty, przylistki nitkowate lub guzikowe.
 

Pędy w stanie bezlistnym: Pąki nakrzyżległe, stożkowate, nieco spłaszczone, odstające pod ostrym kątem. Łuski brązowoczerwone, nagie. Pąki kwiatowe kuliste. Ślad po liściu z korkowym obrzeżeniem. Kora popielata z metalicznym połyskiem. Rdzeń duży, gąbczasty, biały.
 

Drobne, żółtawobiałe, 5-krotne, zebrane w szerokie, płaskie baldachy średnicy 10-20cm. Kwitnie w czerwcu.
 

Krzew wysokości do 10m, gałęzie lekko wygięte, wzniesione, młode zielone, kora bruzdowana, szarobrunatna, z wyraźnymi przetchlinkami. Roślina lecznicza, owoce zawierają dużo witaminy C. Często uprawiany jako krzew ozdobny.